نقطه دسترسی (AP) یا اکسس پوینت (Access Point) دستگاهی در بستر شبکه است که به سایر دستگاه‌های بی‌سیم اجازه می‌دهد به یک شبکه سیمی متصل شوند. Access Point در واقع به‌عنوان یک پل میان شبکه‌های سیمی و بی‌سیم عمل می‌کند و به تجهیزات بی‌سیم اجازه می‌دهد به دستگاه‌های موجود در شبکه سیمی متصل شده و با آنها ارتباط برقرار کنند.

نقاط دسترسی دارای یک فرستنده و گیرنده رادیویی هستند که دستگاه های بی‌سیم را قادر می سازند سیگنال ها را متصل و ارسال کنند. آنها شبکه‌ای تحت عنوان SSID (شناسه مجموعه سرویس) را برودکست (پخش) می‌کنند که دستگاه های بی سیم می توانند آن را شناسایی کرده و به آن متصل شوند. نقاط دسترسی برای گسترش برد شبکه‌های سیمی استفاده می‌شوند تا دستگاه های بی سیم از راه دور به یکدیگر متصل شوند.

علاوه بر این، از نقاط دسترسی می‌توان برای ارائه خدمات دیگری مانند کنترل های دسترسی مهمان، سرویس کیفیت خدمات (QoS) و خدمات مبتنی بر مکان استفاده کرد. قابلیت دسترسی مهمان به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد بدون نیاز به رمز عبور به شبکه بی‌سیم متصل شوند. از سوی دیگر، کنترل‌های QoS به مدیران شبکه اجازه می‌دهند ترافیک شبکه را در اولویت قرار دهند.

• اکسس پوینت مستقل

نقاط دسترسی مستقل دستگاه‌هایی اختصاصی هستند که صرفا بر ارائه اتصال بی‌سیم به یک شبکه سیمی تمرکز دارند. آنها معمولا در محیط‌هایی استفاده می‌شوند که روتر جداگانه‌‌ای در آنجا نصب است.

• روترهای بی‌سیم با نقاط دسترسی داخلی

این دستگاه‌ها عملکرد یک روتر و یک اکسس پوینت را در یک دستگاه واحد ترکیب می‌کنند. آنها معمولا در منازل و مشاغل کوچک استفاده می‌شوند و امکان اتصال سیمی و بی‌سیم را فراهم می‌کنند.